شخصيت و شخصيت‌‌پردازي در داستان‌نويسي مدرن از مهم‌ترين مقوله‌هايي است كه نويسندگان امروزي توجه زيادي به آن دارند. بي‌ترديد شخصيت‌پردازي در رمان‌‌هاي نويسندگان بسياري به كار رفته است و اين دليل بر اهميت استفاده از اين فن و نشان دهنده جذابيت و كاربردي بودن آن در بيان مقصود‌هايي است كه دلالت بر موضوعاتي دارد كه به زبان ساده قابل عرضه كردن بر عامه مردم و خوانندگان آثار نيست. نجیب محفوظ عبد العزیز السبیلجی نيز يكي از سرآمدترين و در واقع بارزترين در بين نويسندگان عرب در اين عرصه بوده و به بهترين شكل از اين فن در آثار خود براي بيان مقاصدش استفاده نموده است. وی، رمان نویس و داستان پرداز نامبردار مصری است که در سال 1911 در قاهره متولد شد. در سال 1930 وارد دانشکده ادبیات دانشگاه مصر شد و لیسانس فلسفه گرفت و در سال 1989 جایزه نوبل در زمینه ی ادبیات گرفت و اولین عربی بود که این جایزه را دریافت کرد. وی در امور اداری دانشگاه و وزارت اوقاف و وزارت فرهنگ مشغول به کار شد. نجیب محفوظ قبل از سال 1952 به لقب أفندی دست یافت بنابراین او را به اسم نجیب أفندی محفوظ خطاب می کردند و این لقبی رسمی بود که به همه‌ی کارمندان داده می‌شد. نوشتن را از کودکی شروع کرد. در آغاز به دنبال تحصیل معماری و پزشکی رفت اما دیری نکشید که در رشته فلسفه ادامه تحصیل داد. از محفوظ که يکی از بهترين نويسندگان و روشنفکران معاصر دنيای عرب به شمار می‌رود تاکنون بيش از پنجاه کتاب در قالب داستان‌بلند، مجموعه داستان‌های کوتاه، نمايشنامه، مقاله، سفرنامه، خاطره و تحليل سياسی به چاپ رسيده است که از جمله‌ی آنها میتوان به " همس الجنون "، "دنیاالله "، "شهرالعسل" و جز این‌ها اشاره کرد. اما در حوزه‌ی رمان و داستان بلند آثاری چون" القاهره الجدیده"، "زقاق المدق"، "اللص و الکلاب"، " الشحاذ"،" میرامار"، " اولادحارتنا " و غیره دارد.

فصل اول: شخصیت پردازی در داستان/ 15

فصل دوم: نجیب محف.ظ و رمان هایش / 49

فصل سوم: خلاصه رمان میرامار/ 71 

فصل چهارم: شخصیت در رمان میرامار / 103

فصل پنجم: تاثیرات زمان و مکان بر شخصیت های میرامار/ 139