این کتاب به تحلیل مدرنیته سیاسی در جامعه ایران با تمرکز بر حقوق سیاسی شهروندی می‌پردازد و نسبت میان دولت، جامعه مدنی و شهروند را در چارچوبی نظری و تاریخی واکاوی می‌کند. نویسنده با تأکید بر تمایز دولت از جامعه، حــوزه عمومی از حوزه خصوصی و فرد از شهروند مدرنیته سیاسی را به‌مثابه شرط بنیادین تحقق حقوق شهروندی تبیین می‌نماید. در این چارچوب دولت‌های نهم و دهم به‌عنوان مطالعه موردی از منظر میزان تحقق یا تضعیف حقوق سیاسی شهروندان مورد ارزیابی انتقادی قرار می‌گیرند. کتاب نشان می‌دهد چگونه تداوم ویژگی‌های جامعه توده‌وار و ضعف نهادهای جامعه مدنی به ناکامی توسعه سیاسی در ایران انجامیده است. این اثر با پیوند میان نظریه‌های کلاسیک و معاصر مدرنیته سیاسی و تجربه تاریخی ایران تصویری روشن از چالش‌های ساختاری دولت-جامعه ارائه می‌دهد. مطالعه این کتاب برای پژوهشگران علوم سیاسی و جامعه‌شناسی سیاس و علاقه‌مندان به مسئله دولت شهروندی و دموکراسی راهگشاست.

فصل اول / مقدمه: /  9

فصل دوم: مبانی نظری و مفهومی / 31

فصل سوم: حقوق سیاسی شهروندی / 51

فصل چهارم:حقوق سیاسی شهروندی در ایران / 77

منابع: / 169