پدیده‌ای که استعاره نام گرفته، رویدادی ذهنی با پیچیدگی بس فراوان است. اگر خود را به دیدگاه‌های متعارف موجود دربارۀ استعاره محدود سازیم، از درک ژرفای این پیچیدگی عاجز خواهیم ماند. این کتاب، بینشی نو دربارۀ استعاره و نظریه‌ای استوار عرضه می‌دارد؛ یعنی نظریۀ استعارۀ مفهومی را در بستر نظریۀ زبان‌شناسی شناختی معاصر به‌روز می‌کند و مسائل بسیاری را روشن می‌سازد که پژوهشگران در مطالعۀ استعاره در برابر نظریۀ استعارۀ مفهومی مطرح کرده‌اند.

 این اثر با مقدمه‌ای بر نظریۀ استعارۀ مفهومی آغاز می‌شود و در فصل‌های بعدی گزاره‌هایی را برای نظریۀ توسعه‌یافتۀ استعارۀ مفهومی ارائه می‌کند؛ از جمله بحثی در این باره ‌که آیا اساساً زبان تحت‌اللفظی وجود دارد یا خیر؟ آیا استعاره‌های مفهومی، هم مفهومی و هم بافتی هستند؟ آیا هم برون‌خط و هم برخط‌ند؟ این پژوهش با ارائۀ نگرشی تازه به حوزه‌ای که پیوسته در حال تکامل است، کار پژوهشگران را در زمینه‌هایی از شناخت استعاری گرفته تا مطالعه‌های ادبی غنا می‌بخشد.

فصل 1: مروری مختصر بر نظریۀ »معیار« استعارۀ مفهومی و برخی مسائل برجسته
فصــل 2: انتزاع در پردۀ تمثیل، عینیت در آیینــۀ حقیقت ولی عینیت در جامۀ استعاره؟

فصل 3: برآمدن مستقیم یا با واسطه؟
فصل 4: قلمروها، طرحواره ها، چهارچوب ها یا فضاها؟
فصل 5: مفهومی یا بافتاری؟
فصل 6: برون خط یا برخط؟
فصل 7: شکل و نگرش توسعه یافتۀ نظریۀ استعارۀ مفهومی
فصل 8: نتیجه گیری: پاسخ هایی به پرسش های پنج گانه