این کتاب با تمرکز بر جایگاه راهبردی منابع انسانی، به بررسی نقش بهره‌وری نیروی انسانی در رشد، تعالی و توسعه پایدار سازمان‌ها می‌پردازد. منابع انسانی به‌عنوان مهم‌ترین سرمایه سازمان، زمانی می‌تواند به خلق ارزش و ارتقای عملکرد منجر شود که از مهارت‌های موردنیاز، انگیزه، روحیه همکاری و فرصت‌های مناسب برای یادگیری و پیشرفت برخوردار باشد. از این منظر، مدیریت اثربخش، آموزش مستمر، ایجاد محیط کار مساعد و استقرار نظام‌های انگیزشی و تشویقی، از الزامات اساسی ارتقای بهره‌وری به شمار می‌آیند. کتاب حاضر همچنین با تأکید بر دو سطح خرد و کلان بهره‌وری، تلاش می‌کند ابعاد مختلف بهبود عملکرد منابع انسانی و الزامات حرکت سازمان‌ها در مسیر بهره‌وری را تبیین کند. اهمیت این موضوع در سازمان‌های علمی‌وفناورانه دوچندان است؛ زیرا دانش، تخصص و توانمندی‌های انسانی، مهم‌ترین سرمایه این سازمان‌ها برای خلق ارزش از علم و فناوری محسوب می‌شود. بر همین اساس، کتاب حاضر با رویکردی کاربردی، به شناخت عوامل مؤثر بر بهره‌وری منابع انسانی و ضرورت طراحی الگوهای متناسب با ویژگی‌های سازمان‌های علمی، فنی و مهندسی می‌پردازد و بر لزوم تبدیل یافته‌های علمی به مدل‌های عملیاتی و قابل اجرا تأکید دارد. این اثر می‌تواند برای مدیران و کارشناسان، پژوهشگران، اعضای هیئت علمی و دانشجویان حوزه‌های مدیریت، منابع انسانی و بهره‌وری، به‌عنوان منبعی برای شناخت چالش‌ها و الزامات ارتقای بهره‌وری منابع انسانی در سازمان‌های علمی‌وفناورانه مورد استفاده قرار گیرد.

فصل اول: سازمان‌های علمی و فناورانه    
فصل دوم: عوامل موثر بهره وری منابع انسانی    
فصل سوم: شاخص‌های بهره‌وری منابع انسانی    
فصل چهارم: مدل‌های بهره‌وری    
فصل پنجم: طراحی مدل عملیاتی بهره وری منابع انسانی