این کتاب با هدف به‌کارگیری طیفی از رویکردهای دستوری در تحلیل گفتمان انتقادی نگاشته شده است؛ از رویکردهای تثبیت‌شده (مانند دستور نظام‌مند نقشی) گرفته تا مدل‌های نوپا (نظیر دستور ارزیابی و دستور شناختی لانگاکر). کتاب در دو بخش تنظیم شده که نشان‌دهنده یک «حرکت تدریجی» است: بخش اول (توصیف) با تمرکز بر تحلیل متون و ابزارهای متداول برای شناسایی ایدئولوژی در سطح «رمزگذاری متن» پرداخته و بخش دوم (تفسیر) با تمرکز بر «رویکرد شناختی»، جایی که با بررسی مباحثی مانند مدل چندوجهی و دیدگاه‌ها، تحلیل از سطح متن فراتر رفته و به سطح گفتمان و نقشِ فعالِ مخاطب در ساخت معنا می‌رسد.

 در نهایت، این اثر دو هدف را دنبال می‌کند: اول، آموزش کاربرد الگوهای دستوری مختلف در تحلیل گفتمان و دوم، ترسیم روند تکامل و پیشرفتِ نظری و روش‌شناختیِ حوزه تحلیل گفتمان انتقادی.

 پیش‌گفتار مترجم/5

مقدمۀ نویسنده/11

بخش اول: از منظر نقشگرایی/35

فصل اول: بازنمایی/37

فصل دوم: ارزیابی/67

فصل سوم: تصویرپردازی/103

بخش دوم: از منظر شناختی/143

فصل چهارم: ساخت رویداد و زاویۀ دید فضایی/145

فصل پنجم: استعاره/181

فصل ششم: عناصر اشاره‌ای، فاصله و مجاورت/213

منابع /262