طراحی لباس در سیر تحول خود از یک هنر کاربردی به بستری برای بیان مفاهیم پیچیده و روایت‌های بصری، همواره پیوندی عمیق با هنرهای نمایشی داشته است. در میان پیشگامان این همزیستی و رویکرد تلفیقی، جان گالیانو طراح ساختارشکن معاصر، با نگاه تئاتری‌اش به طراحی و کارگردانی نمایش مد، نمونه‌ای کم‌نظیر برای مطالعه همپوشانی این دو قلمروی هنری به‌شمار می‌رود. با وجود اذعان گسترده به ماهیت دراماتیک آثار او، یک تحلیل جامع و بین‌رشته‌ای که چگونگی تأثیر مستقیم عناصر تئاتری بر فرایند طراحی، انتخاب مواد، فرم‌پردازی لباس‌ها و به‌ویژه ساختار روایی و بصری اجراهایش را رمزگشایی کند، همچنان مغفول مانده است. با هدف پر کردن این خلأ پژوهشی، به بررسی جهان‌بینی هنری، متدولوژی طراحی و شیوه اجرای آثار گالیانو پرداخته‌ام. امید است نتایج حاصل از این تحلیل، درک عمیق‌تری از فشن به‌عنوان یک هنر اجرایی فراهم آورد و مرزهای میان‌رشته‌ای طراحی لباس، تئاتر و مطالعات فرهنگی را گسترش دهد.

پیشگفتار /  9

مقدمه، مسیر فکری و متدولوژی/11

توصیف کلمات اختصاصی / 15

مطالعات پیشین/22

انواع هنرهای نمایشی/26

پیدایش و روند تحول تئاتر/ 32

عناصر اصلی تئاتر/ 41

تاریخچه طراحی لباس و مد/47

بررسی مفاهیم مشترک نمایش و مد /51

نظریه‌های مرتبط با اجرا‌‌‌، زیبایی‌شناسی و بدن/ 57

اثرات متقابل تحولات فرهنگی- اجتماعی با تئاتر و مد /60

زندگی و سیر حرفه‌ای جان گالیانو/65

منابع الهام و سبک طراحی /68

نمایش در تار و پود مد گالیانو/  74

نماد‌گرایی و تعلیق/ 76

تأثیرات متقابل با جریان‌های تئاتری معاصر/78

مقایسه تطبیقی با طراحان هم دوره /80

معرفی نمونه‌های شاخص/ 85

جدول جمع‌بندی/ 98

سخن پایانی/ 99

آلبوم تصاویر / 103

منابع پژوهش/120