در دانشگاه‌های امروز، تربیت پژوهشگران توانمند و آماده برای ایفای نقش مؤثر در تولید و توسعه دانش، یکی از مهم‌ترین رسالت‌های آموزش عالی است. منتورینگ پژوهشی از جمله سازوکارهایی است که می‌تواند با انتقال دانش و تجربه، ارائه حمایت و راهنمایی، و تسهیل رشد علمی و حرفه‌ای پژوهشگران، تحقق این رسالت را امکان‌پذیر سازد. با این حال، شکل‌گیری یک رابطه منتورینگ اثربخش تنها به شایستگی و مهارت‌های فردی منتور و منتی وابسته نیست؛ بلکه محیط سازمانی دانشگاه نیز می‌تواند زمینه‌ساز یا مانع تحقق اهداف منتورینگ پژوهشی باشد. این کتاب با تمرکز بر همین مسئله، به بررسی عوامل سازمانی مؤثر بر شکل‌گیری، کیفیت و اثربخشی منتورینگ پژوهشی در آموزش عالی می‌پردازد. در این اثر، عواملی همچون حمایت و تعهد مدیریت، ساختار و برنامه‌های رسمی، مشوق‌ها و پاداش‌های سازمانی، فرهنگ و جوّ سازمانی، جورسازی، نظارت و ارزیابی، آموزش و توانمندسازی، کیفیت روابط اعضای هیأت علمی، و کیفیت و کمّیت منتورها و منتی‌ها مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته‌اند. هدف کتاب، ارائه تصویری منسجم از الزامات سازمانی لازم برای ایجاد و توسعه محیطی است که در آن منتورینگ پژوهشی بتواند به‌صورت پایدار و اثربخش، زمینه‌ساز رشد پژوهشگران و ارتقای ظرفیت پژوهشی دانشگاه شود.

پیشگفتار: / 7

مقدمه: / 9

فصل اول: مقدمه‌ای بر منتورینگ پژوهشی در آموزش عالی / 13

فصل دوم: عوامل سازمانی مؤثر بر منتورینگ پژوهشی / 27

فصل سوم: نتیجه‌گیری / 77

 منابع: / 91