کودکان و نوجوانان، به اقتضای سن و مرحله‌ی رشد روانی - جسمانیِ خود، بیش از بزرگسالان در معرض آسیب‌های اجتماعی و بزه‌دیدگی قرار دارند و درعین‌حال، گاه خود نیز در مسیر بزهکاری قرار می‌گیرند، وضعیت و برچسبی که بیش از آنکه حاکی از سوءنیت و تقصیر و سرزنش‌پذیری ایشان باشد، بازتابی از آسیب‌پذیری، بزه‌دیدگیِ پیشین و اثرپذیریِ ایشان از عوامل و شرایط بیرونی است. بر همین مبنا، کودک بزهکار را نمی‌توان صرفاً از منظر رفتار ارتکابی و صرفاً به‌عنوان موضوع یک پرونده در بستر عدالت جنایی نگریست؛ همان‌گونه که کودک بزه‌دیده را نیز نباید تنها به‌عنوان موضوع و محور حمایت قضایی تلقی کرد.

دیباچه دکتر محمدرضا رهبرپور/ 17

 دیباچه دکتر محمد فرجی/ 20

 درآمد/ 27

 فصل اول/ از شناخت کودکان و نوجوانان در معرض خطر و بزه‌دیده تا پیشگیری از بزه‌دیدگی آنان/ 31

 فصل دوم/ نهادهای اجتماعی - آموزشی موضوع ماده 6 قانون حمایت در قبال اطفال و نوجوانان در معرض خطر و بزه‌دیده/ 77

 فصل سوم/ نهادهای عدالت کیفری موضوع ماده 6 قانون حمایت در قبال اطفال و نوجوانان در معرض خطر و بزه‌دیده/ 141

 برآمد/ 203

 پیشنهادها/ 211

 منابع و مآخذ/ 215